Verslag dagtocht 28 september 2018

Al liet de zon het die ochtend afweten, zat de stemming in de bus met 33 passagiers er al gauw goed in.
Na de tocht door ons mooie land, met in sommige streken prachtige huizen, arriveerden we om ongeveer 10.00 uur bij borduurmuseum  “het losse steekje” in Barneveld. Een grote boerderij met stal waar we werden ontvangen met koffie, thee en appelgebak.
Intussen keken we onze ogen uit want er was geen kaal plekje aan de muren te ontdekken, alles hing vol. Zelfs de steunpilaren waren bekleed met een licht weefsel waarop pinguïns  waren geborduurd.
Al snel nam een van de vrijwilligers het woord nadat hij eerst een geborduurd vest had aangetrokken. Hij gebruikte daarbij een paar dia’s. Op een van de eersten stond Koningin Margaretha van Denemarken. Zij is een beroemd borduurster. Operasterren dragen graag door haar geborduurde japonnen. Borduren is eigenlijk schilderen met een draad!
Het borduurmuseum is het enige museum in Nederland waar zoveel verschillende borduurwerken te zien zijn! Borduurwerken die in ruim 25 jaar bijeengebracht zijn.
Meer dan 1800 verschillende werken sieren de wanden. En er zijn nog een paar duizend in depot.
Hoe komen ze aan al die werken? Daar kregen we ook een antwoord op, n.l. via kringloop, Marktplaats, erfenissen en schenkingen.
Bij een van die schenkingen werden ook 100 prachtig aangeklede poppen aangeboden die ook hier te zien zijn.
Na deze inleiding was er gelegenheid om zelf de kunstwerken in alle ruimtes te bewonderen. Naast de Nachtwacht zagen we prachtige landschappen, bloemstillevens, stoelen met geborduurde zittingen, teveel om op te noemen.
Naast al dat “vrouwengedoe” was er voor de mannen het houtsnijwerkmuseum “de losse spaander” op de verdieping in het museum. Daar was 100 m2 ingericht met houtsnijwerk zoals houten miniboerenwagens, klompen, dieren, Friesch houtsnijwerk, kortom ook teveel om op te noemen.
De tijd die we hadden om alles te bewonderen was eigenlijk te kort. In iedere ruimte was een vrijwilliger om zo nodig een toelichting te geven.
Ik vind het geweldig dat ongeveer 23 vrijwilligers dit museum in stand houden. Maar we moesten vertrekken omdat in Scherpenzeel  een diner op ons stond te wachten.
Ofschoon het eigenlijk nog lunchtijd was lieten we ons het uitstekend verzorgde en smakelijke diner in restaurant “Boschzicht” goed smaken.
Intussen was de zon ook weer verschenen en vertrokken we naar Nieuw-Vennep. Niet naar huis maar naar ons eigen Nederlands Transport Museum in het oude Bols, later Fokker gebouw.
Ook hier werden we door een enthousiaste vrijwilliger rondgeleid.
Wat een verschil met Barneveld, waar het donker was. Hier kom je in twee grote werkplaatsen met glazen daken waarin de tentoonstelling een overzicht geeft van 200 jaar transport in Nederland: van een Romeinse houten reiswagen uit de tijd dat Nederland nog een drassige rivierdelta was tot de rol van het vliegtuig in een tijd waarin Nederland een internationaal logistiek knooppunt is geworden.
We zagen houten wagens die door honden getrokken werden en die, toen dat verboden was, werden vervangen door de ijzeren hond, een klein vrachtwagentje met motor.
Kleine oude busjes en bussen met een prachtige Maarssen en Kroonbus als sluitstuk van deze serie.
Ook stond er een Solex, waar de wijkverpleegkundigen vroeger op reden, een Puch en allerlei andere fietsen. Op verschillende plaatsen waren diavoorstellingen.
Een grote DC2 overschaduwde een gedeelte van de hal.
Wat ik heel leuk vond was een heel klein vliegtuigje, een Auster, (als ik het goed heb verstaan) dat in 1945 op het Stadionplein landde om informatie met de geallieerden uit te wisselen.
Onze rondleider vertelde nog dat hij deel uitmaakt van een groep van ongeveer 60 vrijwilligers die allemaal iets met transport hebben. Samen hebben ze één gemeenschappelijk doel: het restaureren en werkend houden van “mobiel erfgoed”.
De huidige locatie is tijdelijk; over een paar jaar wil het museum verhuizen naar een groot nieuw stadspark: Park 21.
Intussen was het 17.00 uur geworden en stond onze bus klaar.
Ik denk dat we allemaal genoten hebben van deze dag, waarin we in twee andere werelden zijn geweest.
Rest mij nog om Nelly en allen die hieraan hebben bijgedragen, héél hartelijk te danken.
Ans van Loenen.